Verlies & Rouw - dossier

Verlies, we krijgen er vrijwel allemaal mee te maken. Hoe we daarop reageren en mee omgaan wordt bepaald door onze temperamenten en onze jeugdervaring. Zo kan de een makkelijker met verdriet omgaan dan de ander. Na een groot verlies is het belangrijk dat we kunnen rouwen, daar kan rouwbegeleiding een steuntje in de rug zijn.

In dit dossier belichten we de ingewikkelde relatie leven en dood in het huidige tijdsgewricht, met als doel de samenhang daarvan meer te normaliseren.

Grote afstand

In onze westerse cultuur staan we niet alleen op grote afstand van de dood, we hebben ook een vanzelfsprekendheid over het leven, het voortbestaan. Als jonge mensen hun gezin plannen hoor je nooit: we willen er twee maar we gaan voor drie, voor het geval er een dood gaat. Daar kom je toch niet op? Nee, we verwachten eigenlijk dat alles normaal gaat en onze kinderen langer leven dan wij zelf. De dood hoort niet bij het leven.

Het is dus ook niet zo gek dat we eigenlijk niet meer weten hoe om te gaan met de dood. En omdat we daar zo veel handelingsverlegenheid mee hebben, zetten we haar nog verder van ons af. Opa ligt in een hypermoderne aula in zijn kist, we spreken wat woorden, maken een laatste groet. En dan “verdwijnt” de kist in de gewelven van het crematorium. Op transport, geheel geautomatiseerd de oven in. Ja geen leuk idee. Maar goed het kan ook anders. Er kan heel veel, heel anders op het gebied van verlies en rouw.