Voltooid leven

Als opa na een mooi en lang leven op een ochtend niet meer wakker wordt, dan zeggen we dat zijn leven voltooid was. Maar als een nog levende bejaarde het wel welletjes vindt en zijn leven wenst te beëindigen, wordt het een ander verhaal.

Dat is niet zo verwonderlijk, zelfbeschikkingsrecht zoals Jan Terlouw het verdedigt, wringt met de volgende stap: wie moet actief een zogenoemd voltooid leven beëindigen. Moet de samenleving daar een faciliterende rol in spelen? Complicerende factor: onderzoek wijst uit dat het oordeel “voltooid” nog weleens omslaat in nieuwe levenszin.

Daarbij is het maar de vraag of het voltooid leven op zichzelf staat, of dat het oordeel van de oudere gebaseerd is op externe factoren, zoals kwaliteit van zorg, mobiliteit en sociale contacten. Dat zou weer een andere rol van de samenleving oproepen, die van grotere presentie en betere zorg.

En wie op enige afstand kijkt zal misschien zeggen dat dit de prijs is voor het seculiere leven, waar een innige geloofsband ontbreekt.