De zoekende mens – Een overdenking

De leegloop van de traditionele kerken in Nederland heeft het zoeken naar zin en doel in het leven er niet minder op gemaakt.  Hoe goed te leven, wat zin heeft, wat het doel van (het) leven is; het zijn allemaal vragen die we nu zelf moeten onderzoeken. Dat is geen eenvoudige opgaaf omdat wij (Europeanen) nog steeds deel uitmaken van de Joods christelijke traditie die ons ruim 2000 jaar heeft voorgeschreven hoe te leven.

De meeste mensen zijn niet bewust met zingevingsvragen bezig. Het leven van alledag, het gekkenhuis waarin we leven, zorgt voor zoveel afleiding en drukte in het hoofd, dat maar weinigen überhaupt aan reflectie en bezinning toekomen. Een goeroe zou kunnen zeggen:


deze onbewuste levenshouding maakt de mens tot slaaf van diens drukte en gedoe – hij onderdrukt innerlijke onrust met materiële en immateriële afleidingen

 

De andere kant, bewust en actief op zoek zijn naar naar zingeving, bewustzijn, spiritualiteit en waarheid, is uiteindelijk ook een statement dat het beter kan, beter moet. Een wijze zou kunnen zeggen:

 

deze bewuste levenshouding maakt de mens tot slaaf van haar streven naar stilte en eenvoud – hij onderdrukt innerlijke onrust nu met rituelen, het lezen van spirituele geschriften, zelfhulpboeken, bezoeken van goeroes enz.

 

Wie is werkelijk vrij? Zo gezien is niemand. We zijn allemaal geconditioneerd door onze cultuur, via onze opvoeders. Spiritueel zoeken doet daar niets aan af, het voegt eerder van alles toe.  Zodra je je inlaat met een leer, een methode of met rituelen volg je opnieuw (iets of iemand) en ben je nog meer onvrij, maar dit keer uit eigen beweging.

Sommige mensen hebben zich teruggetrokken uit de wereld en hebben rituelen in de plaats gesteld van genietingen. Is dat vrijheid? Of is het slechts het onderdrukken van natuurlijke driften? Moet je je terugtrekken uit het aardse leven om vrij te zijn?

Robert Koops / www.hetbewustezijn.nl